woensdag, januari 04, 2006

Everybody is free (to wear sunscreen)

Hoi! Vandaag plaats ik eens een tekstje van een liedje dat ik heel graag hoor. Het is een lied van Baz Lurhman, jeweetwel dien tiep van Romeo and Juliet en natuurlijk Moulin Rouge! Het is niet echt een gezongen tekst, maar een geproken tekst. Een heel vrolijk tekstje vind ik met nogal een positief eindje aan :) Vooral als je het probeert te vertalen is het een leuk en ongewoon tekstje! Veel plezier ermee.

Everybody is free (to wear sunscreen)
Ladies and Gentlemen of the class of ’97... wear sunscreen.
If I could offer you only one tip for the future, sunscreen would be IT.
The long term benefits of sunscreen have been proved by scientists whereas the rest of my advice has no basis more reliable than my own meandering experience.
I will dispense this advice now:

Enjoy the power and beauty of your youth. Never mind. You will not understand the power and beauty of your youth until they have faded. But trust me, in 20 years you’ll look back at photos of yourself and recall in a way you can’t grasp now how much possibility lay before you and how fabulous you really looked.
You are NOT as fat as you imagine.
Don’t worry about the future; or worry, but know that worrying is as effective as trying to solve an algebra equation by chewing bubblegum. The real troubles in your life are apt to be things that never crossed your worried mind; the kind that blindside you at 4pm on some idle Tuesday.
Do one thing every day that scares you.
Sing.
Don’t be reckless with other people’s hearts, don’t put up with people who are reckless with yours.
Floss.
Don’t waste your time on jealousy; sometimes you’re ahead, sometimes you’re behind. The race is long, and in the end, it’s only with yourself.
Remember compliments you receive, forget the insults; if you succeed in doing this, tell me how.
Keep your old love letters, throw away your old bank statements.
Stretch
Don’t feel guilty if you don’t know what you want to do with your life. The most interesting people I know didn’t know at 22 what they wanted to do with their lives, some of the most interesting 40 year olds I know still don’t.
Get plenty of calcium.
Be kind to your knees, you’ll miss them when they’re gone.
Maybe you’ll marry, maybe you won’t, maybe you’ll have children, maybe you won’t, maybe you’ll divorce at 40, maybe you’ll dance the funky chicken on your 75th wedding anniversary. Whatever you do, don’t congratulate yourself too much or berate yourself, either. Your choices are half chance, so are everybody else’s. Enjoy your body, use it every way you can. Don’t be afraid of it, or what other people think of it, it’s the greatest instrument you’ll ever own.
Dance.
Even if you have nowhere to do it but in your own living room.
Read the directions, even if you don’t follow them.
Do NOT read beauty magazines, they will only make you feel ugly.
Get to know your parents, you never know when they’ll be gone for good.
Be nice to your siblings; they are your best link to your past and the people most likely to stick with you in the future.
Understand that friends come and go, but for the precious few you should hold on. Work hard to bridge the gaps in geography in lifestyle because the older you get, the more you need the people you knew when you were young.
Live in New York City once, but leave before it makes you hard; live in Northern California once, but leave before it makes you soft.
Travel.
Accept certain inalienable truths, prices will rise, politicians will philander, you too will get old, and when you do you’ll fantasize that when you were young prices were reasonable, politicians were noble and children respected their elders.
Respect your elders.
Don’t expect anyone else to support you. Maybe you have a trust fund, maybe you'll have a wealthy spouse; but you never know when either one might run out.
Don’t mess too much with your hair, or by the time you're 40, it will look 85.
Be careful whose advice you buy, but, be patient with those who supply it. Advice is a form of nostalgia, dispensing it is a way of fishing the past from the disposal, wiping it off, painting over the ugly parts and recycling it for more than it’s worth.
But trust me on the sunscreen.
Vele groetjes
Sara

maandag, januari 02, 2006

Verrassing!

Hoi!

Zoals je kan zien heb ik de lay-out van mijn blogje eens vernieuwd! Ik heb me ook wat voorgenomen nog iets vaker te posten! Dus ik ga het proberen he :)! In ieder geval heb ik al 3 posts deze maand gedaan, dus kan je daar even op kluiven :) EN nog een maandje en dan is mijn blogje 1 jaartje oud! Dat zal moeten gevierd worden! Ik ga nog even denken wat ik zal doen,...

Vele groetjes

Sara

Enya's nieuwe cd: Amarantine!


Amarantine Posted by Picasa

Het langverwachte 8e album van Enya, Nicky en Roma Ryan. Het duurde iets langer dan haar vorige cd’s, maar eindelijk is hij er. Na het succes met hun muziek voor Lord of the Rings, (Aniron en May it be) kwamen ze in contact met de boeiende taal die Tolkien heeft uitgevonden: het Elfs. Daarom besloten de 3 ook in hun nieuwe cd, een nieuwe taal te bedenken die uiteindelijk het Loxian is geworden. Een mysterieuze taal die toch wel zeer intrigerend is.
Op deze cd zijn deze keer geen Gaelic of Latijnse invloeden gebruikt wat we wel wat gewend waren van Enya’s muziek, maar deed het nieuwe Loxian zijn intrede.

De cd bevat 1 instrumentaal lied met prachtige pianomelodieën waar je bij kan wegdromen. Ook Amarantine, de eerste single is aanwezig. Die voor het eerst op de Engelse radio werd uitgezonden is zeer bijzonder. In totaal zijn er 3 liedjes die Loxian bevatten. Waaronder Less then a pearl, The River Sings en Water shows the hidden heart.
De teksten zijn aan de hand van Roma Ryan gecreëerd en het geheel werd opnieuw geproduceerd door Nicky Ryan. Roma Ryan heeft ook een boek uitgegeven naar aanleiding van de Loxian taal en geeft daarin wat uitleg over de taal zelf.

Het album begint met een Loxian lied, hoge stemmen een mooie tekst: ‘Less then a Pearl’ Deze wordt gevolgd door ‘Amarantine’, de eerste single. Een mooi liefdeslied! ‘It’s in the Rain’ is het derde lied, met een Engelse tekst. Het vierde lied is het rustige ‘If I could be where you are’. Eerder een soort balade-achtig lied met een hoge noot. Het 5e lied is het onstuimige ‘The River Sings’, een up-to-beat lied, waarschijnlijk het meest vernieuwende lied dat Enya maakte. ‘Long long journey’ is het 6e lied op de cd, eigenlijk een zeemzoeterig lied. ‘Sumerigusa’ is het 7e lied en waarschijnlijk het bekendste lied dat er op staat. Dit lied werd gebruikt in een Panasonic-reclamefilmpje in Japan en heeft enkele Japanse invloeden erop staan. Letterlijk vertaalt betekent dit ‘Wild Violet’. De tekst is een Haiku, een soort Japans gedichtvorm en maakt van het lied een prachtig geheel. ‘Someone said goodbye’ is het 8e lied, en gaat over verloren liefdes, een prachtige tekst en een melodie die in je hoofd blijft hangen. Het negende lied is ook eerder rustig, ‘A moment lost’ en sleept je mee tot het einde. ‘Drifting’ is het enige instrumentale lied, maar het mag er zeker zijn, met knappe pianostukken en een mooie achtergrondstem, maakt dit alles tot een prachtig lied. ‘Amid the falling snow’ is bijna het perfecte kerstliedje. Hierin legt Enya haar ziel bloot en maakt er opnieuw iets prachtigs van. Het heeft in ieder geval de sfeer van een Kerstachtig tafereel. Velen hopen dat uiteindelijk deze de nieuwe single wordt. Ten slotte is er het prachtige ‘Water shows the hidden heart’, opnieuw een Loxian lied. Prachtige stemmen, hoge noten en ook een van de mooiste liedjes vanop de cd.

Kortom: deze spiksplinternieuwe cd is een waardige opvolger voor A day without rain. Sommige durven ook zeggen dat er in Amarantine wat vleugjes A day without rain zitten, maar dat is voor de luisteraar zelf uit te maken,.. Met deze cd geeft Enya aan een nieuwe richting te hebben gekozen in haar muziekcarrière. Hopelijk kunnen we nog lang genieten van nieuwe cd’s! En wachten we geduldig op de volgende.
Amarantine:
1. Less then a pearl: 3.44
2. Amarantine: 3.12
3. It’s in the rain: 4.08
4. If I could be where you are: 4.00
5. The River Sings: 2.49
6. Long long journey: 3.17
7. Sumerigusa: 4.42
8. Someone said goodbye: 4.02
9. A moment lost: 3.08
10. Drifting: 4.11
11. Amid the falling Snow: 3.38
12. Water shows the hidden heart: 4.39


Greetz! Sara

En nog wat Kerstwensen erbovenop! Kerstproject Katho!!

Het is wederom zover! Kerstproject Katho was een feit! Een hele middag rond Kerst en met een echte knaller op het einde het Kerstfeestje! (met kip en frietjes natuurlijk!) Heerlijke dag! En weet je wat? Onze tafel won voor 'beste versiering' Wauw! Geweldig! Hier enkele fotootjes van mij met vriendinnen Jessica en Bieke uit het eerste jaar!
Groetjes Sara

Kerstproject2005 Posted by Picasa


Kerstproject2005 Posted by Picasa


Kerstproject2005 Posted by Picasa

zondag, januari 01, 2006

2005 voorbij, 2006 begon. Beste wensen voor het nieuwe jaar!!

Eerst en vooral een gelukkig Nieuwjaar aan iedereen!!

Nu dat 2005 achter de rug is worden er nu meer recensies naar je kop gegooid. Dus dacht ik hetzelfde eens te doen! Met alle leuke en minder leuke gebeurtenissen van dit jaar. Sow, sit back and enjoy :)

Nou in 2005 zat ik in een eerste jaar kleuteronderwijs en dan nog in het Katho Tielt (West-Vlaanderen) Ik had een moeilijk jaar, ik paste me heel erg moeilijk aan. Toch waren men examens goed geweest tot mijn grote verbazing en deed het Katho er alles aan om me toch te laten verder doen, ondanks men gedachte te stoppen. Ze stuurde me door naar het Katho in Kortrijk (nooit gedacht zo een groot gebouw te zien, mijn school paste er wel 5 keer in!!!) Ik werd aangeraden een assertiviteitscursus te volgen, dat ik helaas niet lang kon volgen. Ik was af en toe ziek en afstand was moeilijk te overbruggen dus ik stopte er uiteindelijk mee. Op school had ik nog steeds geen succes, niet alleen bij mijn klasgenoten, maar ook niet bij de mentor op mijn stageschool. Stage maart en april werden een grote flop en het resultaat was onvermijdelijk, ik had een 6 op 20 en das ietsje te weinig voor naar het 2e door te gaan. Langs de ene kant was ik blij dat ik niet naar het 2e ging, het was mijn eigen schuld. Mijn hoge pretentie en arrogantie jegens opdrachten was mss ietsje te groot geweest,... Gelukkig voor de weinige vriendinnen was er eentje zeker van haar 2e jaars-plaatsje, maar eentje nog niet. Enkele anderen stopten volledig of gingen naar een andere richting. Trouwens ik had een buis voor wiskunde opgelopen! Wiskunde! Niet te geloven en daar dacht ik door te zijn! Een 9! Tja heel spijtig, de andere vakken waren wel goed.

Daarnaa hadden we een 3 maanden durende vakantie en kon ik alles eens goed op een rijtje zetten. Vooral waar ik mijn vakantiejob deed, kon ik heel goed denken :). Demival, tja mindervaliden hebben ook wel eens vakantie nodig! Zeker met het werk dat ik deed, niet te geloven, niet alleen saai maar ook vermoeiend! Bah, gelukkig wel een maand volgehouden! Dan kon ik nog eens 2 weekjes naar een buitenschoolse, een pracht van een job. Moest ik natuurlijk de uitleg doen hoe het komt dat ik er niet door was, iedereen vond het zo raar, ook vorige leerkrachten vonden het zo teleurstellend,.. En natuurlijk dacht iedereen dat ik 1e van de klas ging zijn zoals toen in het middelbaar! Maar toch niet. Voel ik me dan een nul? Jah, misschien een beetje :S. Op het einde van de vakantie had ik opnieuw examen. Bah, alleen wiskunde. De vorige keer werd ik genekt door dat domme Logiset gedoe! En helaas blijft het een probleem, opnieuw een 9 met dezelfde fout! Je kan toch met je kop tegen de muur slaan zeker? Heel frustrerend. Uiteindelijk heb ik dan toch gekozen voor opnieuw men jaar te doen, want in werken had ik nog geen zin EN ik wil ECHT graag kleuteronderwijs doen, al twijfelde ik lang voor eerder lager onderwijs te doen, maar daar kon ik geen moed voor opbrengen.

Ik ging naar een infoavond en besloot IAJ te doen. Ik kon vakken meenemen van het 2e en zo bij mijn vriendinnen zitten (waarvan de andere dan hoorde dat ze er toch doorwas!) en koos voor de vakken muziek (zing toch zo graag :D), ICT (laten we dat maar doen) en ook WERO (das wel interressant!) Helaas meer kon ik niet doen, want ik heb ook nog ander stagewerk. Ik moest stage bijspijkeren. Gelukkig vond ik snel een schooltje in Deinze waar ik mocht beginnen. Iedere donderdag stage en vrijdag vm helpen, en ik doe het heel erg graag! Mijn mentor is super! Ik bof met haar, nu opnieuw december: Ik hou van dit eerste jaar! Ik heb al enkele leuke mensen ontmoet, waarvan ik ook een heb leren kennen in Demival (Dé IRONIE (!) ) En ze zijn echt super! Ik post de volgende keer wel wat foto's. Ik hoef niet zoveel te volgen, alleen Wiskunde en Praktijk das alles en dan de vakken in het 2e jaar. Maar is dit een rustig jaar? Ik zou liegen als het niet zo was, toch heb ik voldoende werk met stagevoorbereiding. Mijn stage op de partnerschool verliep reuzevlot, met een 'voldoende' van mentor, dus ik ben reuze happy :P

Sow op liefdesvlak verliep het ook al zo slecht,..: Ik kreeg te horen dat Gertjan me liever niet meer wilde zien, maar dat had ik vooral aan mezelf te danken,.. en voor de rest kwam ik ook iets te weten dat ik liever niet wilde weten over een andere Vlam geweest. En het hele jaar wachtte ik, tot de liefde me iets brengen kwam:) (helaas heeft Cupido mijn adres verloren want hij is niet langsgekomen, dit jaar laat ik Cupido aan de deur en los het zelf op!

In december kreeg ik nog een kaakslag, mijn opa stierf, ik kan er nog steeds niet aan denken maar het doet toch pijn, dus ik zeg het nog eens: Bompa, weg maar niet vergeten!

Wat waren de goede momenten van dit jaar? Hmm even denken: Ohja! Ik had werk, weekendwerk natuurlijk! Wow, centjes verdienen, dat voelt wel goed aan :) In de GB elke zondag bedien ik de klanten bij de charcuterie :) ik betrap me er steeds op hetzelfde te zeggen, bedankt en tot ziens, krijg het er niet meer uit! :P
Owjaa: In juli kreeg ik het lumineuze idee om eens een Enya site te bezoeken, ik werd lid van het Unity forum, en kreeg prompt een maand later een baan als moderator aangeboden op Enyasworld. Waar ik ondertussen al Administrator ben :) Wat een verantwoordelijkheden! Maar ik neem ze WEL serieus hoor en nu verkondig ik OVERAl het Enya-geloof :P, vooral de eerstejaarkes horen er alles van :) Ondertussen ben ik al zo lid van een 5-tal forums! Allemaal dankzij Enya :) Oh, ze heeft ondertussen alweer een nieuwe cd uit, waar ik een van de dagen wel eens een review zal van posten :). Amarantine! De eerste niet-Disney cd die ik in jaren had gekocht! En dan nog op de releasedata precies! (das een primeur!)Heh, die forums brengen je wel met vele mensen in contact! Sta ik dezer dagen steeds ter beschikking tot enkele Nederlande collega's die naast mij ook moderator/beheerder zijn van de site. Toegegeven het is een leuk stel die Hollanders :) (maar ik heb ze nog nooit gezien, das toch echt te gek!?)

Nu probeer ik alles positief te zien, heb enkele goede voornemens bedacht, maar kan ze niet volhouden (zoals ze vandaag op het nieuws zeiden :S) Eerste punt: Stoppen met nagelbijten! Was ik toch weeral niet bezig om 5 na 12 deze nacht!?? Hopeloos :S. Aan de andere proberen ik vol te houden! En eentje ervan is slagen voor school! Hopelijk, ik heb nog veel werk. Maar zoals men mentor zei, als ik zo verder blijf doen, zoals het nu gaat dan gaat het wel degelijk lukken! Dus dat geeft me een beetje moed :)

Sow, hopelijk heb ik jullie niet al te erg verveeld met mijn recensie :) het was wel eens leuk voor te schrijven, hopelijk vonden jullie dat ook!

Bedankt en tot ziens! (shit doe ik het nu alweer??!) :D:D
groetjes en tot schrijfs

Sara