Mijmeringen over het leven...

Yes...

Dé mijmeringen over het leven..

Waarom dit? waarom dat? waarom krijg ik nooit es wat...

het zou een mooi poetisch versje kunnen zijn..

ik sta - denk ik- aan een kruispunt van mijn leven..

wacht even.. een midlife crisis kan ook nog..

34 jaar... én wat héb ik bereikt in het leven?

redelijk veel of redelijk weinig?

Naar mate de gemoedstoestand me het toelaat 

soms eens wat meer het ene en dan ook weer eens het andere..

Ik blijf hopen dat er wel een balans blijft.. anders zou het eens kunnen omslaan.

soms denk ik..

ik begin meer op men pa te trekken.

Maar is het positief? Goh.. 

Meestal vind ik mezelf dan niet meer zo leuk.

Maar.. er is opnieuw een regenboog aan de horizon..

ergens in augustus hét beste besluit ooit genomen..

én een dieetist onder de arm genomen.. 

Het lijkt wel eens te gaan lukken met diene mens.

De kilootjes lijken eraf te vliegen!

Misschien word ik wel nog een nieuwe vrouw!

Met mijn perfect gemanicureerde nageltjes...

(jaja - nog zo'n perfecte beslissing van een aantal maanden terug)

Soms hou ik er niet van op welke mate ik ben geevolueerd..

ik - ik - ik ben tegenwoordig nogal ikgericht... ik merk het in de kleine dingetjes..

ik hou niet zo van sommige mensen - mag ik dat zeggen? De ene ligt mij - de anderen liggen mij totaal niet.

ik hou van op mezelf - alleen - zonder poespas.

Ik houd van mijn kinderen - mijn man :)

maar van een uurtje rust zonder iemand word ik hélemaal blij :D

ik houd niet van de druk die tegenwoordig ligt op mij.

Moet ik sociaal zijn? Moet ik altijd een babbeltje slaan met de gebuur? Moet ik een brede kennissenkring hebben wanneer ik juf ben? Moet ik overeenkomen met schoonfamilie? 

Ik zal nooit goed staan bij de medemens.. met mijn gestotter of geval over woorden of kritische blik of onzekere houding. Nogtans ben ik een braaf en beleefd meisje. Ik ben trouw en zeg weinig (meestal uit angst nogal onzin uit te kramen - sta ik wel voor bekend) én bijna altijd heb ik een zekere vorm van toestemming nodig om iets te zeggen, ik wil je uiteindelijk niet lastig vallen met pietluttigheden- maar binnenin lijkt het soms of ik op ontploffen sta.

Sinds ervaringen op werkveld hebben uitgewezen dat ik een speciaal geval ben, maak ik nergens meer vrienden - is mijn sociaal leven in elkaar gestort - het was al niet zo groot - ter grootte van een klein huisje ten opzichten van andere mensen uit mijn middelbare school verleden - die hadden sociale levens als kastelen! 

Daar heb ik helemaal geen zin in.

Ik opteer voor de hoogste schutting

Nogtans had ik eens een mooie quote gezien:

Build a bigger table, nog a higher fence..

Nope - niet op mij van toepassing. SORRY not SORRY

Eigenlijk wil ik al zo een tijdje een welgemeende f^uck u de wereld insturen.. naar u en naar u en naar u..

maar mijn terughoudendheid en gereserveerdheid houden mij tegen. 

was het vroeger veel gemakkelijker? Heb ik zorgen? (volgens Louis neefs wel) Zeg ik soms onsamenhangende dingen? Klopt als een bus!

Van de hak op te tak springen, .. daar heb ik een medaille voor!

Misschien doe ik gewoon te weinig voor mezelf? :P Denk het niet. Sinds de geboorte van de kinders denk ik meer dan ooit aan mijzelf!

Heb een half jaar gesport in de fitness - dat was goed gelukt.. maar ze vlogen er weer aan..

ik ga naar concerten en smijt met geld!

RAMMSTEIN WAS DE MAX!

ben begonnen met zingen in een koor.. het lukt me tot nu toe wel een toontje te houden.. al denk ik soms al met een dikke nek dat ik best wel hoog kan zingen - wanneer zouden ze me bij de sopranen zetten?? Maar dan zegt mijn 'jiminy crickett' dat ik best wel goed zit bij de alten :) gelukkig .. iemand met een greintje verstand!

ben begonnen mijn nagels te verzorgen én ik KAN nu gewoon niet meer nagelbijten.

maar dat zelfmedelijden lijkt maar niet weg te gaan.. iemand die weet hoe ik het kan omdraaien?

Gelukkig is er nog steeds humor..

Het relativeren gaat gemakkelijker dan ooit.. (komt met de jaren zeker?)

Gaat dit nu zo door tot aan mijn pensioen? Laten we hopen van niet..

Vandaag had ik het idee.. ik moet verhuizen naar een ander land.

Maarja, de angst is er toch altijd dat ik het ga verpesten - das iets dat altijd blijft rondhangen..

kus... Keiko

Daar ben ik weer!!!

Hey.. Dag Blog...

Long time no see hé?
Jaja, in mijn leventje is best wat gebeurd..
heb je een tijdje niet gemist.. maar nu met alles wat er zowat speelt in het leven..
wil ik graag terug met jou aan de slag.
Als zijnde, mijn persoonlijk dagboek waar ik al mijn bekommernissen, angsten en zagingen ga delen met het internet :) en al wie zich hiervoor zou kunnen interesseren (lees niemand)

Dus.. Eerst de good stuff..
1. Heb tegenwoordig kinderen.. 1 zoon en 1 dochter.. verder zal ik er meestal niet over uitweiden.. over privacy en zo..
2. Heb tegewoordig een man.. jaja, deze snelle bees is van de markt :)... alleeja, in mijn termen zou dat eerder zijn.. 'ze is vant straat geraakt'.. Hier kan ik ook nog wat over kwijt.. over nog geen trouwring en écht trouwfeest enzo... maar eerst.... De verbouwing!
3. Ik woon nog steeds in mijn huis .. maar begin het stilletjes aan beu te geraken.. (dit zal zo'n 80 procent men blog gaan beïnvloeden).. maar er is een silver lining aan de horizon! VERBOUWINGEN!! Tenzij.. Dat ik niet weg wordt gejaagd.. met dieven en zo.. tis vies.
4. ik geef nog steeds les.. NIET TE GELOVEN.. ik geloof het bijna zelf nog niet.. al voor zo'n 11 jaar.. en nog steeds aan KLEUTERS!... waar gaan we dat schrijven!? Wel hier alvast.. en meestal zal het over gezaag gaan.en over oneerlijke dingen enzo... dus houd u maar al vast! Wat dacht je van zo'n 90 procent?
5. Ik houd nog steeds van muziek... alhoewel ik zowat blijf steken in het vooroorloogse.. de jaren 90.. en tegenwoordig... ook middeleeuwse liederen a la kyrie.. sinds dit jaar 2019 .. ben ik lekker bij een koor gegaan en wat ik hoor lijkt me alvast héél mooi! maja.. de helft van de tijd weet ik nog steeds niet goed wat ik er zit te doen, maar goed zingen is er zeker geens van!
Jammergenoeg Moya Brennan.. ze was geweest - maar geen tijd gehad (dochter in het ziekenhuis) om te gaan.. had er wel naar uitgekeken.. :s 100 procent!
Ik kan gelijk naar het klooster... met mijn koor en mijn godsdienstige inzet tegenwoordig... én .. de ambitie om toch nog harp te gaan leren... waar vind ik toch de tijd?
6. Films kunnen me weinig bekoren tegenwoordig, hetzelfde met series. af en toe eens eentje die uitblinkt, maar weinig.
7. Ik ga VEEL te laat slapen!! help mij!
8. Misschien kan ik ook wel wat de donkere dingen vanuit mijn hoofd van mij afschrijven... wie weet.. is het wel wat goedkoper dan naar een fancyschmancy therapeut te gaan trekken!
9.. Voor als je het nog niet weet... ik ben nog steeds 25 jaar.. ik verjaar al weer een tijdje niet meer... en zo heb je alvast nog een angst van me ontdekt... ouder worden.. vind ik vies.. wil ik eigenlijk niet en zovoorts... volwassenen worden was al erg.. maar ouder worden? daar is helemaal NIETS meer aan...
10. Nog 32 jaar en ik mag op pensioen!! Jaja.. wat een uitstapje naar mypension teweegbracht.. mijn doodgaanleeftijd toch maar wat aangepast dan.. Ikzelf met mijn donkere gedachten dacht dat 70 wel een mooie leeftijd zou zijn.. maar... ik moet wel werken tot men 68... dus maar 2 jaar dan? wat moet ik daar mee? laten we het maar optrekken naar 75 dan.

Zo de toon is weer gezet... tot een volgende.