bijna stage

Ja ja, de doestage komt er bijna aan, met een volgepakte auto (van mijn pa) heel toevallig in het bc Voertuigen, moet ik in Olsene zien te geraken om aan 26 kinderen de show van hun leven te geven (quote: lector). Veel papierwerk, veel te veel papierwerk! en dat voor een week. Maar proberen er met goede moed eraan te beginnen en dan zien hoe het uitkomt, ... dan nog even in het weekend naar de opendeurdag van de school. Het was toch maar raar om daar te zijn, het jaar daarvoor was ik de bezoeker en keek ik honderduit. Ook mijn toffe foto die in de les getrokken werd is opgehangen, ik schaamde me dood! Misschien kan ik ze hier wel opzetten, maar beloof me niet te lachen, eigenlijk was het even een kort moment in de spotlights! Niet veel werk gehad, helaas minder veel volk toen ik daar stond. Dan nog naar huis om nog wat gerief klaar te maken en nog te maken.Al het werk, ik zie door de bomen het bos niet (wordt dat zo niet gezegd?)Maar ja, misschien kan ik wel een spiekbriefje maken, ik kan het wel gebruiken.

Groetjes ==> wens me succes!

Sara

Mijn eerste stappen als hogeschoolstudent,...

Op 15 september, kwam ik in Tielt aan. Met knikkende knieën werd ik in een klas toegewezen. 46 man! Ik was er niet goed van. (hèhè, dat rijmt) Er zijn 3 klassen. Nu enkele maanden verder is onze klas, jammer genoeg wat verkleind, maar ik, ... ik ben er nog! De school valt hier heel goed mee, soms durf ik niet goed iets doen, omdat ik nu meedraai in een grote school, houden ze niet zo veel meer rekening met de individualiteit van de student -dacht ik-. Nadat ik wilde stoppen in februari (ik vond de stagebespreking niet goed verlopen)- mijn mama belde in paniek naar de school en kon mij een gesprekje versieren met de ombudsman (euh vrouw) van de school, zij heeft mij doorverbonden met het SOVO van Kortrijk. Toen ik daar voor het eerst was, zag ik met ontzag hoe groot die scholen waren, in vergelijking met het schooltje hier! Gelukkig heb ik ze snel gevonden en ze raadde mij aan om een assertiviteitscursus te volgen, die ik nu nog steeds volg.
Al die stages die ik moet doen. De oefenschool, partnerschool en de stageschool, zoveel verschillende scholen, gelukkig is me nu wat duidelijker geworden wat wat is. De oefenschool voor de woensdag, gaan observeren. De partnerschool, de school in Oostrozebeke met partner (waar ik ook mijn auto-ongeluk heb gehad) en de stageschool waar je ALLES alleen moet doen. Nogal een angstige gedachte op het eerste zicht? Toch nog met heel veel twijfels, heb ik gelukkig alles al wat beter begrepen. Dat was vooral mijn eerste zorg of ik alles zou begrijpen of dat het te snel ging gaan. De eerste partiële examens vielen goed mee, ik was er door (tot mijn allergrootste verbazing) velen hadden er slechte, maar het kon mij niet zo veel schelen toen, omdat mijn stage niet zo goed was geweest. Maar zeg nu is het hier genoeg, weeral zo en lange tekst.

groetjes

Sara